Kategoria: projekty

Planowanie warsztatów plenerowych pod koniec października jest mocno stresujące – niekorzystne warunki pogodowe mogą pokrzyżować szyki i zepsuć całą imprezę. Ale w niedzielne przedpołudnie szczęście nam dopisało i w blasku promieni słonecznych nasze michałowskie podwórko znów rozbrzmiało stukotem młotków!

Spotkaliśmy się o godzinie 11, by podczas jesiennej edycji warsztatów stolarskich realizowanych przez Fundacja Natura Rzeczy wykonać drugą część ptasiego osiedla. Wiosną zmontowaliśmy i zawiesiliśmy w lesie Wspólnoty Wsi Michałów pierwsze 10 budek, tym razem przyszła pora na kolejną dziesiątkę.

Na zespoły rodzinne, składające się z dzieci i opiekunów, czekały stanowiska pracy, zaopatrzone w docięte na wymiar elementy drewniane oraz instrukcje, dzięki którym takie same budki będzie można wykonać we własnym zakresie i zawiesić u siebie w ogrodzie.

Mistrzem ceremonii tradycyjnie już był Pan Marek Leśko, który z wielkim zaangażowaniem i cierpliwością poprowadził Uczestników przez zawiłe ścieżki konstrukcji ptasich rezydencji. Po zmontowaniu, daszki budek zostały pomalowane impregnatem, a ściany ozdobione rysunkami i podpisami. W międzyczasie można było napić się herbaty z cytryną i miodem oraz skosztować pysznych ciast przyniesionych przez Uczestników.

Po wykonaniu grupowego zdjęcia z dziełami sztuki stolarskiej, udaliśmy się do lasu. Tam najmłodsi członkowie rodzinnych zespołów deweloperskich zadecydowali, na których drzewach mają zawisnąć ptasie domki. Pan Marek błyskawicznie zamontował wszystkie 10 budek we wskazanych lokalizacjach. Pozostało już tylko uroczyste wręczenie dyplomów i budowniczowie rozeszli się do domów. A na wiosnę zapraszamy wszystkich do odwiedzenia naszego ptasiego osiedla i zaobserwowania, czy pojawili się w nim lokatorzy.

Środki na realizację projektu otrzymaliśmy od Gmina Klembów , za co serdecznie dziękujemy

W piątkowe popołudnie 18 października spotkaliśmy się w klembowskiej bibliotece na ostatnim z cyklu spotkań „Niebo nad Biblioteką” organizowanych przez Fundacja Natura Rzeczy. Tym razem warsztaty były poświęcone budowie rakiet.

Panowie Tomasz Zwoliński i Krzysztof Szcześniak z PTMA Warszawa, wykazując się profesjonalizmem okraszonym szczyptą anielskiej cierpliwości, przeprowadzili nas przez skomplikowany proces budowy rakiet. Nasze miniaturowe pojazdy kosmiczne wyposażone zostały w wewnętrzne spadochrony, stateczniki oraz silniki na paliwo stałe. Na koniec każda rakieta została spersonalizowana za pomocą naklejek oraz rysowanych markerami symboli i napisów.

Po zakończeniu procesu produkcyjnego wyszliśmy na teren przed biblioteką i rozpoczęliśmy nasz wystrzałowy wieczór finałowy. Każdy miał możliwość własnoręcznego odpalenia lontu, a już po chwili rakieta unosiła się wysoko w powietrze (aż do 100 metrów!), by następnie, po otworzeniu spadochronu, rozpocząć łagodne opadanie na ziemię. Na ten moment czekali najmłodsi kosmiczni budowniczowie – puszczali się dzikim pędem, by podnieść rakiety, które upadały w najprzeróżniejszych częściach bibliotecznego terenu (lub też w rzece Cienkiej ).

Zwieńczeniem wieczoru była możliwość podglądania przez teleskop pięknie wschodzącego Księżyca, komety C/2023 A3 (Tsuchinshan-ATLAS) oraz kosmicznego pociągu Starlinków.

Zastanawialiście się kiedyś, jak wygląda Biblioteka nocą? My mieliśmy okazję przekonać się na własne oczy podczas drugiego z cyklu spotkań „Niebo nad Biblioteką”, organizowanego przy współpracy z PTMA Warszawa oraz Gminna Biblioteka Publiczna w Klembowie oraz Filia w Woli Rasztowskiej.

W nowym budynku Biblioteki spotkaliśmy się w niedzielny wieczór. Zajęcia rozpoczęły się od poprowadzonej przez Panów Tomasza Zwolińskiego i Krzysztofa Szcześniaka z PTMA krótkiej prelekcji o obiektach, które wypatrzyć można na nocnym niebie. Pełnej kosmicznych ciekawostek opowieści towarzyszył pokaz wyświetlanych na dużym ekranie astrofotografii.

Następnie, dzięki ogromnemu banerowi ze zdjęciem Księżyca, uczestnicy spotkania mogli zapoznać się z ukształtowaniem naszego jedynego naturalnego satelity, a także dotknąć najprawdziwszych odłamków meteorytów. Przy tej okazji Pan Krzysztof przeprowadził z dziećmi krótki eksperyment pokazujący, jak powstają kratery na Księżycu. Holenderskie kakao doskonale poradziło sobie jako regolit księżycowy, którego warstwa przez dłuższy czas jeszcze mocno trzymała się dłoni i nosów młodych miłośników astronomii.

Kolejnym punktem programu były warsztaty plastyczno-kaligraficzne, gdzie dzieci, pod kierunkiem Anny Malesińskiej z Fundacja Natura Rzeczy, przedstawiły swoje własne interpretacje gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy. Największym powodzeniem cieszyła się świecąca w ciemnościach farba, którą oznaczane były tworzące konstelację gwiazdy. Gotowe prace zostały oprawione i w formie wystawy będą stanowić w najbliższym czasie interesującą dekorację bibliotecznych wnętrz.

Kiedy zakończyliśmy artystyczne zmagania, noc szczelnie otuliła już Bibliotekę – można więc było przejść do głównej atrakcji tego wieczoru, czyli oglądania nocnego nieba. Korzystając z powiększającego aż 40-krotnie teleskopu obserwowaliśmy Trójkąt Letni, porównując barwy tworzących go gwiazd, dowiedzieliśmy się jak odnaleźć Gwiazdę Polarną, a także przyglądaliśmy się galaktyce M31.

Nieco zziębnięci, ale zadowoleni zakończyliśmy nocne warsztaty i z niecierpliwością wyczekujemy na finałowe spotkanie, już w październiku! Już teraz możemy zdradzić, że będzie… wystrzałowo!

Rzadko zdarza się, by upalna pogoda cieszyła. Ale ponieważ bohaterem naszego pierwszego spotkania w ramach cyklu „Niebo nad Biblioteką” było Słońce – bezchmurna aura zapewniła scenerię jak najbardziej pożądaną.

Gminna Biblioteka Publiczna w Klembowie oraz Filia w Woli Rasztowskiej jeszcze jest zamknięta, ale mogliśmy skorzystać z jej plenerowych okoliczności przyrody, za co serdecznie dziękujemy

PTMA Warszawa przygotowało dla Uczestników mnóstwo atrakcji:

zbudowaliśmy miniaturę Układu Słonecznego (okazało się, że do Plutona mamy naprawdę daaaaaleko),

obserwowaliśmy Słońce z użyciem narzędzi prostszych (maska słoneczna) oraz tych bardziej skomplikowanych (teleskopy),

oglądaliśmy wydrukowane w dużym rozmiarze astrofotografie,

mieliśmy możliwość porównać, jak ciężki jest kilogram na różnych planetach (niektórzy mieli problem z uniesieniem Jowiszowego kilograma),

przeprowadziliśmy atak piankowych rakiet na wybrzeże Cienkiej,

z pomocą pana Mikołaja Amilusik zbudowaliśmy zegary słoneczne, by przekonać się, że to już najwyższy czas iść na obiad

Z niecierpliwością czekamy na kolejne spotkanie, które poświęcone będzie nocnemu niebu!

W wakacyjną sobotę, 20 lipca, niepozorna łąka przy ulicy Wesołej w Michałowie stała się obiektem szczegółowych badań i analiz. To właśnie tego dnia zaprosiliśmy firmę HPC Polgeol S.A. do przeprowadzenia warsztatów geologicznych dla dzieci.

Na co dzień HPC Polgeol S.A. zajmuje się badaniami inżynierskimi, hydrogeologią, geotermią, kartografią, badaniami wód i ścieków i badaniami geotechnicznymi. Szóstka specjalistów z firmy, w ramach wolontariatu, w dzień wolny od pracy, zdecydowała się pokazać czternaściorgu młodych mieszkańców gminy Klembów, jak interesujący jest zawód geologa.

Na wspomnianej wyżej łące wyznaczone zostały trzy sektory ze stanowiskami, przy których podzielone na grupy dzieci miały okazję zapoznać się z kolejnymi etapami pracy geologa.

Przy pierwszym stanowisku można było zobaczyć, jak działa duża spalinowa wiertnica, która wydobywa grunt do badań ze znacznych głębokości. Zaskoczenia nie było i na całej długości dwumetrowego świdra dostrzec można było jedynie piach . Zaprezentowana została także ręczna sonda do badania gęstości gruntu. Chętni mogli spróbować swych sił z wydobywaniem próbek świdrem ręcznym.

Kolejne stanowisko przypominało prawdziwe laboratorium chemiczne, z mnóstwem szklanych naczyń o interesujących kształtach, probówek, odczynników i tajemniczych substancji. Dzieci mogły zobaczyć, dotknąć i powąchać rozmaite rodzaje gleb, ocenić frakcje piasku – od najdrobniejszego do najgrubszego. Zaprezentowane zostały metody pomiaru pH gleby, a także sposoby analiz zdatności wody do spożycia.

Trzecie stanowisko poświęcone było ostatniemu etapowi pracy geologa – po zebraniu próbek i analizie laboratoryjnej trzeba zgromadzone dane przenieść na papier. Dzieci miały okazję przygotowania prostego rysunku obrazującego profil glebowy.

Panujący upał wymusił małą przerwę techniczną, podczas której młodzi adepci geologii chłodzili się wodą z ogrodowego zraszacza. Chłodzenie wewnętrzne odbywało się przy pomocy orzeźwiającej lemoniady, ubytki kaloryczne uzupełniać można było domowymi ciastami.

Po wykonaniu zadań ze wszystkich stanowisk dzieci otrzymały dyplomy Młodego Geologa.

To już kolejne ze zorganizowanych przez Fundacja Natura Rzeczy w tym roku wydarzeń, które mają na celu obudzenie w dzieciach ciekawości otaczającego je świata. Od lutego, czyli od rozpoczęcia działalności Fundacji, zdążyliśmy już przygotować sadzonki dębów z kiełkujących żołędzi, przy wsparciu Gmina Klembów budowaliśmy budki lęgowe dla ptaków, braliśmy udział w akcji „SPRZĄTAM! NIE ŚMIECĘ!”, reprezentowaliśmy naszą gminę w VIII Międzynarodowym Spisie Bociana Białego. Sobotnie warsztaty geologiczne „Co w ziemi siedzi” dołączają do tej listy. A w planach mamy kolejne ciekawe działania, szczegóły już niebawem!

Międzynarodowy Spis Bociana Białego odbywa się raz na 10 lat. W tym roku populacja tych ptaków w obszarze ich występowania (Europa i Afryka Północna) liczona jest po raz ósmy. Spis jest niezwykle ważny z uwagi na możliwość oszacowania ilości gniazd, stanu populacji bocianów oraz liczby piskląt jakie odchowały pary przystępujące do lęgu.

Fundacja Natura Rzeczy dostąpiła zaszczytu zliczenia gniazd i ich lokatorów na terenie Gmina Klembów.

Już od wczesnej wiosny przemierzałam naszą Gminę wzdłuż i wszerz wypatrując gniazd i platform gniazdowych, których dokładną lokalizację oznaczałam na przygotowanej mapie. A od początku lipca ruszyłam znowu w teren, by sprawdzić czy i kto zamieszkał w zbudowanych z patyków penthouse’ach. W zdecydowanej większości gniazd lokatorzy dopisali oraz doczekali się potomstwa.

W tym miejscu chciałabym zwrócić uwagę na nieocenioną pomoc starszych mieszkańców Gminy – właścicieli posesji, na których znajdują się gniazda oraz sąsiadów. Widać, że są zżyci ze „swoimi” bocianami, lubią je i szanują, doskonale orientują się o efektach lęgów – ile młodych było, ile zostało z gniazd wyrzuconych. Chętnie dzielili się swoją wiedzą, za co serdecznie dziękuję. Dziękuję również Radnym i Sołtysom, których podpytywałam o gniazda, co do których nie miałam pewności.

Podziękowania kieruję również do mieszkańca Nowego Kraszewa, który zgodził się przyjąć na swoje podwórko podlota – malec podczas wichury wypadł z gniazda i utknął w gęstwinie wysokiej nawłoci pod słupem, na którym było gniazdo.

Największe słowa uznania chciałabym przekazać dla delegacji naszego Klubu Przyrodnika „Przyrodnicy z Natury”. Dzieciaki dzielnie i z zaangażowaniem brały udział w liczeniu bocianów. Wystarczyło tylko utrzymać stały poziom jagodzianek w ich brzuchach, a same domagały się by jechać i sprawdzać kolejne gniazda

Podsumowując – na terenie Gmina Klembów oznaczone zostało 37 gniazd, w których stwierdzono obecność łącznie 61 młodych.

A już za 10 lat kolejny Spis!

Żywot bocianiego Rachmistrza Spisowego nie jest łatwy. W tym roku nasza Fundacja bierze udział w ważnym wydarzeniu, jakim jest VIII Międzynarodowy Spis Bociana Białego . Liczymy bociany w Gmina Klembów .

Wiosną sporządziliśmy mapę, na której zaznaczone zostały wszystkie gniazda na terenie naszej gminy. Dzisiaj, wraz z jednoosobową reprezentacją naszego Klubu Przyrodnika wyruszyłyśmy w teren, by zinwentaryzować stan obłożenia w bocianich rezydencjach.

Zaczęło się miło i przyjemnie, mieszkańcy sąsiadujących z gniazdami domów opowiadali nam chętnie, czy i ile młodych było w gniazdach na początku, a ile zostało wyrzuconych przez rodziców. Zostało nam właściwie tylko uzupełnianie tabelki i robienie zdjęć.

Sytuacja zmieniła się przy gnieździe oznaczonym numerem 13… Widać w nim było dwa młode, ale postanowiłyśmy jeszcze popytać, czy nie było ich więcej. Jedna sąsiadka stwierdziła, że w ogóle nie patrzy w tamtą stronę , kolejna powiedziała, że były trzy, ale jeden chyba wypadł. Pod kolejnym adresem dowiedziałyśmy się, że owszem – jeden bocian kilka dni temu podczas wichury wypadł, ale… dalej żyje, chodzi pod słupem, na którym jest gniazdo. Niestety, ponieważ słup stoi w gęstwinie wysokiej nawłoci, młody nie może się wydostać, a matka nie ma go jak karmić. Sąsiedzi donosili mu wodę, ale widać, że malec jest słaby, a dodatkowo narażony na spotkanie z kręcącymi się po okolicy lisami.

Zadzwoniłam do Centrali VIII Międzynarodowy Spis Bociana Białego , gdzie dowiedziałam się, że najlepiej byłoby przenieść dzieciaka na jakieś zamknięte podwórko w pobliżu, gdzie matka mogłaby go dalej spokojnie dokarmiać. Ponieważ państwo, którzy boćkowi pomagali do tej pory nie mogli wziąć go do siebie, szukałyśmy dalej. Kolejny sąsiad przejął się losem malca, o którego przygodzie nie miał pojęcia. Wziął z domu koc, który zarzuciliśmy na głowę podlotowi i przenieśliśmy go na podwórko. Z początku wyglądał na mocno osłabionego i przestraszonego, ale już po kilku godzinach dostałam informację, że matka przyleciała, nakarmiła i maluch rozpoczął eksplorację podwórka Mam nadzieję, że już niebawem dołączy do reszty rodzeństwa w podróży na zimowe wakacje!

A do liczenia wracamy w kolejnych dniach!

Aktualizacja – 3 października otrzymaliśmy następującą wiadomość:

„Informujemy , że bocian który wypadł z gniazda wyrósł,szybko nabrał sił ( był zdecydowanie silniejszy niż pozostałe bociany)i odleciał we właściwym czasie:)”

Niedziela 28 kwietnia 2024 bez wątpienia przejdzie do historii budownictwa mieszkaniowego. Tego właśnie dnia, w ciągu dwóch bardzo intensywnych godzin powstało osiedle 10 luksusowych, drewnianych rezydencji.

O godzinie 11, na placu budowy w siedzibie Fundacji Natura Rzeczy w Michałowie stawiła się grupa 26 ochotników – uczestników rodzinnych warsztatów „Budowa budek lęgowych dla ptaków”. Pod kierownictwem doświadczonego instruktora Marka Leśko, podzieleni na 10 rodzinnych zespołów budowniczowie przystąpili do akcji deweloperskiej. Na każdy zespół oczekiwał przygotowany przez pana Marka zestaw elementów, z których – na podstawie dołączonej instrukcji – zbudować należało elegancką i przestronną rezydencję typu A wg Sokołowskiego. Budka tego typu przeznaczona jest dla niewielkich ptaków gniazdujących w dziuplach. Skorzystają z niej chętnie sikory, muchołówki, pleszki, czy mazurki.

Uczestnicy spisali się na medal – opiekunowie wspierali najmłodszych budowniczych, a w poważniejszych problemach konstrukcyjnych pomocą i fachowymi wskazówkami służył nieoceniony pan Marek. Rytmiczne uderzenia 10 młotków przez godzinę rozbrzmiewały na placu budowy. Po zmontowaniu budek daszki zostały zabezpieczone impregnatem i można było wyruszyć w las.

Na lokalizację osiedla wybraliśmy las Wspólnoty Wsi Michałów. Każdy z zespołów wybrał drzewo, na którym zawisnąć miała budka. Pan Marek błyskawicznie zamontował na drzewach ptasie domki zorientowane tak, by promienie słoneczne miały szanse ogrzewać ich wnętrza.

Na koniec każdy z zespołów otrzymał pamiątkowy dyplom, dopite zostały ostatnie litry lemoniady i dojedzone ostatnie kawałki domowych ciast. W poczuciu dobrze spełnionego obowiązku młodzi deweloperzy wraz z opiekunami rozeszli się do domów. Późną jesienią powrócimy z akcją czyszczenia budek – będzie okazja przekonać się jaki ptak w której budce mieszkał.

Projekt został zrealizowany dzięki środkom pozyskanym z Gminy Klembów w ramach otwartego konkursu ofert dla organizacji pozarządowych.

Rzęsisty deszcz nie był w stanie odstraszyć Siedmiorga Śmiałków – uczestników PGDŻ (Pierwszego Gminnego Dnia Żołędzia)! Uzbrojeni w najprzeróżniejsze narzędzia zaatakowali Górę Liści (tu należą się wielkie podziękowania dla ZGK w Klembowie ) by wydobyć z jej wnętrza prawdziwe skarby – kiełkujące żołędzie.

Kolejnym krokiem było przygotowanie podłoża – w sekretnych proporcjach zmieszane zostały: ziemia z kretowiska, piasek, kompost, woda oraz granulowany obornik.

Następnie Młodzi Przyrodnicy w doniczkach z odzysku przygotowali sadzonki dębów. Będą się teraz nimi opiekować, a jesienią urządzimy akcję sadzenia!

Serdecznie dziękujemy za udział i zapraszamy na kolejne przyrodnicze przygody!